Blog Werkplaats 21 Handen vol

Handen vol

Op een druilerige dag stond ik onder mijn paraplu bij de bushalte. Mijn tas met spullen had ik om mijn arm en mijn laptoptas klemde ik tussen mijn knieën. Zo had ik één hand vrij om in de tas mijn OV chipkaart te zoeken. Natuurlijk zat die niet op zijn plek, maar waarschijnlijk ergens onderin en tussen alle papieren. Ik zag hem niet zo snel en de bus kwam er al aan. De druppels op mijn bril werkten ook al niet mee. En dan ook nog varifocale glazen, hè. Waar is dat ding dan toch? Oeps, daar is de bus al!

Ik kan me voorstellen dat het een vermakelijk en misschien wel aandoenlijk tafereeltje moet zijn geweest. Maar het was overduidelijk dat enige hulp welkom was. Spontaan, en voor mij totaal onverwacht, bood een voorbijganger zijn hulp aan.

‘Ik hou je laptop wel even vast, dat zoekt wat makkelijker’, zei hij meteen. Of dat nou verstandig was, dat wist ik even niet. De behulpzame passant was duidelijk jonger en sportiever dan ik. Maar het pakte goed uit. En ach, waarom zou je iedereen direct wantrouwen. Net voordat de bus stopte voelde ik het plastic met mijn vingers. Pff, net op tijd en met hulp van een ander!

Dit  plaatje was misschien heel duidelijk: regen, handen vol, niks neer kunnen zetten en iets zoeken dat je zo meteen nodig hebt. Duidelijk iemand die geholpen is met een helpende hand.

Ik ben er van overtuigd dat ook op je werk deze situaties zich voordoen. Al zal het niet zo overduidelijk zijn als het geschetste tafereel hierboven. Als je bewust om je heen kijkt, weet ik zeker dat je collega’s ziet die jouw hulp nu best even heel goed kunnen gebruiken. Gewoon doen! De volgende keer zullen zij er voor jou zijn als jij je handen vol hebt.

Blog Werkplaats 21 Handen vol