Het mysterie van Werkplaats 21 en Herlock Sholmes

Pas bij pagina 87 bemerkte ik dat er iets niet in de haak was. Ergens ging er een belletje rinkelen toen ik het adres las: Parkerstreet 219. Parkerstreet?? Moest dat geen Bakerstreet zijn! Duh! Wat is hier nu aan de hand?

Hoeveel aanwijzingen had ik eigenlijk genegeerd of gewoon niet opgemerkt? In de bibliotheek was het boek mij bijvoorbeeld opgevallen door zijn aansprekende titel. En nadat ik de achterkant had gelezen besloot ik het te lenen.

Toen het boek thuis aan de beurt was sloeg ik het open en las het voorwoord. Nog steeds geen enkel vermoeden dat er iets vreemds aan de hand zou kunnen zijn. En BENG: pagina 87. Toen ineens ging het licht aan! Ik was verbijsterd. Hoe kon ik dat nu pas zien! Al die tijd had ik er gewoon overheen gelezen.

Was ik nu de enige die dit mysterie op deze manier onderging? Ik nam de proef op de som en hield mijn vriendin het boek onder de neus. ‘Oh leuk’, zei ze, ‘dat lijkt mij spannend.’ Ze vertrok geen spier. Maar iedereen weet N = 1 = geen. Dus ging ik op zoek naar een volgende kandidaat. Zelfde resultaat! En pas toen ik ze gewezen had op het mysterie zeiden ze in koor: ‘Ach ja, dat ik dat niet heb gezien.’

Inderdaad: dat ik dát niet heb gezien. We kijken wel, maar zien het toch niet. Want als iets sterk lijkt op wat je kent of verwacht dan kan je gewoonlijk scherpe blik je toch bedriegen.

Een frisse blik op zaken kan je dan helpen. Zo ben ik laatst gaan wandelen langs een weg die ik vaak rij. Het was bijna een openbaring; zoveel dingen en details die ik nooit eerder had gezien. De volgende keer dat ik daar weer rij zal ik alerter zijn op overstekende voetgangers. Want volgens een NS wandelroute steek je daar over om vervolgens het bospad in te slaan. Dat ik dat bospad nooit eerder heb gezien!

Ook een frisse blik nodig? Maak dan eens een boswandeling met Werkplaats 21.

Scroll naar top