Blog Werkplaats21 Koffiezetten en het Technologie-Acceptatie-Model

Koffiezetten met TAM

Heeft u ook zo’n koffiezetapparaat met pads? En hoe bewaart u uw pads? Ook soms in een koker met een plastic ding erin waarvan je je altijd al hebt afgevraagd waar dat voor dient?

Enige maanden geleden werd mij voor de eerste en zeker niet de laatste keer uitgelegd wat de functie van het plastic ding is; als je het namelijk omhoog haalt dan tilt het de pads op en kan je er gemakkelijk eentje uitnemen. Natuurlijk heb ik dat de keren erop geprobeerd. Maar voor mij werkt het niet, eigenlijk vind ik het heel erg onhandig en inmiddels doe ik het weer helemaal op mijn eigen manier: gewoon schudden! De weken erop heb ik nog wel vaak moeten horen: ‘Weet je waar dat ding voor is?’ en ‘De meeste mensen begrijpen het niet’.

In de IT sector wordt een model gebruikt dat inzicht geeft of technologie al dan niet geaccepteerd en gebruikt zal gaan worden, te weten: het Technologie-Acceptatie-Model (Davis, 1989). In eenvoudigste vorm laat het model zien dat twee factoren een rol spelen bij acceptatie: 1. de bruikbaarheid, oftewel voegt het daadwerkelijk iets toe voor mij, 2. is het gemakkelijk te gebruiken.

Passen we dit model toe op dit voorbeeld dan voegt het plastic ding in de koker voor mij niets toe, want ik krijg de pad er toch wel uit. En daarbovenop vind ik het niet gemakkelijk om te gebruiken omdat ik nu twee handen nodig om een pad te scoren. Ik begrijp dus heel goed dat de functie van het plastic ding steeds opnieuw moet worden uitgelegd en dat anderen het nog steeds niet begrijpen!

Zou het nu zo kunnen zijn dat als je te vaak aan anderen moet uitleggen wat het doel of functie van iets is, het op termijn helemaal niet geaccepteerd en gebruikt gaat worden. Pas daarom op tijd het Technologie-Acceptatie-Model toe en voorkom nutteloze, onbruikbare en uiteindelijk  dus niet gebruikte  oplossingen.